دموکراسی

جدا از اینکه من از نتانیاهو یا نفتالی بنت خوشم بیاد, برنده مهم انتقال قدرت بدون خشونت از BB به NB «دموکراسی اسرائیل» است. به عنوان یک حامی دموکراسی این پیروزی را به مردم و «نظام» اسرائیل تبریک میگویم.

انگیزه این نوشته انتقاداتی است که در برخورد با یک نوشته اخیر من مطرح شد. آنجا من (با اشاره به مورد خاص آلمان) اشاره کرده بودم که چرا میتواند صلاح باشد که پای دولت و قوانینش حتی الامکان به اموری

کتاب صوتی دموکراسی یا دموقراضه نوشته سیدمهدی شجاعی، روایتی طنزآمیز از کشوری خیالی و پادشاه معمولی آن است که روزی تصمیم عجیبی می‌گیرد و آن را با همگان در میان می‌گذارد. کشور خیالی غربستان دارای پادشاهی به نام ممول است و از این

میخواهید بدانید چرا رویکرد براندازی یک رژیم فاشیستی با ابزارهای دموکراتیک ابلهانه است؟ خیلی ساده: چون این ابزارها وجود ندارند! اصلا فلسفه یک رژیم فاشیستی این است که این ابزارها را از شما سلب کند.

بقای رژیم اسلامی سالها پس از انقضای ناریخ مصرف آن نتیجه ناتوانی شرم آور ما در ایجاد یک جبهه متحد علیه رژیم است. گسترده ترین جبهه مخالفین رژیم را سلطنت طلبان تشکیل میدهند که خواهان بازگشت نهاد سلطنت هستند. نهادی

انگیزه این نوشته مطالعه یک مقاله امروز کورش عرفانی تحت عنوان «دشواری استقرار دمکراسی در ایران» است (اصل مقاله را ذیل این پست میتوانید بیابید). مقاله مفیدی است که مطالعه آن را توصیه میکنم، به جزییات محتوایی آن هم من

آیا تابه حال فرصت کرده اید به این مسئله فکر کنید که چرا افراد روحانی از هر جناح و گرایشِ فکری که باشند در نهایت با یکدیگر احساسِ قرابت و هم اندیشی می کنند؟ شاید یک علتِ تعیین کننده این باشد که: «متون مشترک خوانده اند.» کتاب ها، رساله ها، ادبیات و مفاهیم مشترک دارند. اگر هم اختلاف نظر داشته باشند، مکانیسم های تعامل و تحمل را در میان خود عادی – سازی کرده اند.

در آستانه یازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، گروه‌های سیاسی در ایران، برای به دست گرفتن مجلس در حال رقابت هستند. این بار رقابت اما تنها در میان طیف‌های مختلف جناح اصول‌گرا و نزدیک به حاکمیت در جریان است، و