مشروطه یک حزب نیست بلکه راه و شیوه ایرانیانی است که هم به استبداد نه گفتند و هم به حکومت مشروعه
در روزنامه اطلاعات پنجم اردیبهشت پنجاه و هشت اطلاعیه یک گروه وابسته به تروریستهای فلسطینی چاپ شده که به اظهارات سخنگوی دولت موقت یعنی امیرانتظام اعتراض کرده و گفته اند: امیر انتظام خیال کرده ما از دولت ایران تقاضای کمک
روزنامه کیهان شریعتمداری مطلبی را در سالمرگ یکی از مهمترین بازجویان دهه شصت به نام حاج حسن شایانفر نوشته که در آن چند نفر از همکاران و همقطاران وی مثل صفارهرندی و دیگران خاطراتی از آن بازجوی جنایتکار و پرونده
در کلیپ زیر (از ۱:۳۱:۳۹ تا نزدیک به آخر مصاحبه) مرحوم دکتر عبدالرحمن برومند ماجرای سه جلسه ملاقات خود با خمینی در سال ۱۳۵۷ و هنگامی که خمینی در دهکده نوفل لوشاتو اقامت داشت را بیان میکند که حاوی نکات بسیار جالبی است.
فردوسی یکی از چند رکن اساسی زبان و فرهنگ ایران است و هیچ ایرانی بجز آخوندهای تاریک اندیش وجود ندارد که به او عشق نورزد و خود را وامدار او نداند. کتاب او بزرگترین ابزاری است که ما برای نگهداشت
طبق گفته جناب محمد باهری بعد از وقایع ۱۵ خرداد مجروحین, معلولین و خانواده های کشته شدگان شناسایی میشوند و از طریق “مدرسه عالی مددکاری اجتماعی” که توسط ستّاره فرمانفرمائیان تأسیس شده بود به اونها کمک میشه
بطور کلی در دو ماه اول انقلاب این گروهها عضوی از پیکره انقلاب و جمهوری اسلامی بودند اما در اردیبهشت سال پنجاه و هشت دو اتفاق افتاد که سنگ بنای درگیری نیروهای مذهبی وفادار به آخوندا با این دو گروه تروریستی شد. ماجرای اول دستگیری یکی از افراد شاخص چریکهای فدائی خلق به نام حماد شیبانی بود و ماجرای بعدی دستگیری محمد رضا سعادتی از سازمان مجاهدین.
ماجرای این دو مسیری کاملا جداگانه ای را طی کرد. محمد رضا سعادتی بجرم جاسوسی برای شوروی محکوم به زندان شد اما چند سال بعد دوباره او را برای مشارکت در قتل محاکمه و اعدام کردند. از زمان دستگیری او تا محاکمه اش سازمان مجاهدین بشدت تجمعات اعتراضی برپا میکرد حتی آیت الله طالقانی را هم مجبور کرده بودند برای آزادیش واسطه کنند که با سرسختی خمینی مواجه شد.
آن روزها هر آخوندی که با انقلاب همراه نبود و به شاه فحش نمیداد متهم به ساواکی بودن میشد. مخصوصا اگر وضع مالی اش خوب بود و با اتومبیل شخصی توی خیابان تردد میکرد. آخوندهای غیرانقلابی را یا اعدام می کردند و یا آنها را می دزدیدند و جسدشان را در بیابان های اطراف شهر رها میکردند.
کتاب “۱۰۰۱ روز؛ خاطرات یک ملکه” که خاطرات علیاحضرت شهبانو فرح پهلوی در سن ۳۸ سالگی میباشد به زبان انگلیسی منتشر شد. چاپ اول این کتاب در قبل از انقلاب ۵۷ و به زبان فرانسه منتشر شده بود.
اداره کل اردوگاههای کار و اصلاح که سرواژه آن به زبان روسی واژه «گولاگ» را تشکیل میداد، نام نهادی بود که اردوگاههای کار اجباری در نواحی دور افتاده اتحاد جماهیر شوروی از قبیل سرزمین سردسیر و یخبندان سیبری و استپهای قزاقستان، بیابانهای ترکمنستان را در زمان حکومت ژوزف استالین اداره میکرد.