مشروطه یک حزب نیست بلکه راه و شیوه ایرانیانی است که هم به استبداد نه گفتند و هم به حکومت مشروعه
بنگر که در همه این احوال، از سوی روحانیانِ خوب یا بد، حتی یک کلمه در پشتیبانی از تمامیت ارضی ایران به گوش نخورد. استدلالشان اینکه اسلام جهانی است و حد و مرز نمی شناسد. پس چه ایرانی، چه انگلیسی! بدینسان چنانکه پیشتر گفتیم، مجتهد اصفهان در همسوئی با انگلیسها، بی دریغ به سود دشمنان ایران فتوا داد و آنچنان از جان و دل به سود دشمن خدمت کرد که از دیدگاه انگلیسها در چهرۀ یک “رجل سیاسی” جلوهگر آمد.
منبع: کتاب جمعه؛ شماره ۱۶ – ۱/۹/۱۳۵۸ *حاج میرزا آقاسی صدراعظم آخوند مسلک محمدشاه پس از قائممقام فراهانی و پیش از امیرکبیر به مدت ۱۲ سال زمام امور مملکت را در دست داشت. زمانی که مرض نقرس محمدشاه عود میکرد
آشکارترین اتحاد میان مجتهدان، لوطیان و انگلیسها را در نقشه جدا کردن هرات و همدستی با مجتهد اصفهان سید باقر شفتی می یابیم، که به زمانه فتحعلیشاه سر برآورد و سرانجام به ضرب قشون محمد شاه از پای درآمد.
دربارۀ هرات پیمان انگلیسها با مجتهد و لوطیان اصفهان نخست بر سر جدا کردن این ولایت بود. می دانیم که جدا کردن خرمشهر و بوشهر و بلوچستان را هم در سر داشتند، که در جای خود اشاره خواهیم داد. در رابطه با هرات، دولت روسیه یکسره از دولت ایران پشتیبانی می کرد و دولت انگلیس از افغانستان.
مجموعه کتاب جمعه رو از شماره ۱ تا حالا که به شماره ۱۲ رسیدم با دقت بررسی کردم. بر خلاف انتظار اولیه که بعد از دسترسی به این مجموعه داشتم, متاسفانه تا این شماره بجز نوشته های معدود (که غالبا
نامه زیر در تاریخ ۲۵ فروردین ماه ۵۸, یعنی تنها ۲ ماه و ۳ روز پس از پیروزی انقلاب ۲۲ بهمن ۵۷, با امضای “خلق مسلمان؛ وابسته به حزب جمهوری اسلامی خلق مسلمان ایران” نوشته شده و در شماره ۱۰
نوشته زیر چند صفحه آخر از آخرین قسمت سلسله مقالاتی به نام “بهره و ربا” است که در چهار شماره متوالی از کتاب جمعه (روشنفکری ترین نشریه چپ در مقطع انقلاب ۵۷) به سردبیری احمد شاملو منتشر شده. امیدوارم مطالعه
اگر حتا یک درصد شک دارید که روزی ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی به بمب اتم دست پیدا خواهد کرد توجه شما را به مستند دو قسمتی زیر که عملیات بوستان را از ابتدا تا انتها شرح میدهد جلب میکنم.
توضیح: خانم هما ناطق در ادامه مقاله اش اشاره ای دارد به ماجرای همدستی مجتهدین و انگلیس برای تجزیه ایران. بهتر از خودتان ماجرا را از قلم ایشان بخوانید. لازم به ذکر است که من مجبور شدم آنرا خلاصه کنم:
هر جا که آخوندی سر بلند می کرد و قشونی از لوطیان آراست، نمایندههای سیاسی انگلیسها را در کنار و یار و یاور خود می دید. نمونهها کم نیستند. به مثل، به زمانه عباس میرزا ولیعهد، در ۱٨۲٨ میلادی، یعنی