مشروطه یک حزب نیست بلکه راه و شیوه ایرانیانی است که هم به استبداد نه گفتند و هم به حکومت مشروعه
اگر قرار بود یکی آخر اشرافیت باشد این میبایست شاهزاده فیلیپ میبود. فرزند یک شاهزاده یونانی و یک شاهزاده خانم دانمارکی که با ملکه بریتانیا ازدواج کرد. فیلیپ هرگز در سیاست کشور وارد نشد اما کارهای عام المنفعه و از
در ابتدا ذکر این توضیح را لازم می دانم، که سبک نگارش اینجانب این است مطالب را بسیار موجز و صریح عنوان کرده و از قلم فرسایی خودداری می کنم. چند صباحی است که برخی از کنشگران سیاسی با مقایسه
از نظر من حق حمل اسلحه که در متمم دوم قانون اساسی آمریکا به رسمیت شناخته شده این معنی رو میده: عوامل حاکمیت همیشه باید در این ترس باشند که اگر “ظلم” کنند, احتمال تلفات دادن خودشون هم به سادگی وجود داره.
در دوره ترامپ بیش از 1500 تحریم علیه رژیم تروریستی آخوندی وضع شد که رابرت مالی فرستاده ویژه و سرپرست تیم مذاکره کننده امریکا می گوید: بایدن دستور داده تحریم های دوره ترامپ برداشته شود و الان وظیفه ما این
این روزها که مشکلات قصاب ایران از همیشه بیشتر شده حتی امام زمان هم نمی آید که بپرسد حال آقا سید علی چطوره؟ رژیم از همیشه ضعیفتر و فشار بر آن از همیشه بیشتر است. بحران مشروعیت رژیم که دهه
عموم مردم اصلا نمیدانستند جمهوری اسلامی یعنی چه. حتی تحصیلکرده ها و دانشگاه رفته ها هم تصورات واهی از این ترکیب نامتناجنس داشتند. متاسفانه نسل آنروز تاریخ ایران را مطالعه نکرده بودند. در کتابهای درسی ما چیزی از خیانت های آخوندها نوشته نشده بود. چیزی از بدبختی و فلاکتی که ایران بعد از حمله اسلام دچارش شده بود گفته نشده بود. اصلا هیچکس نمی دانست ما چگونه و از کی شیعه شدیم و آخوندها اولین بار چگونه به این سرزمین آمدند و عملکردشان چه بود.
جهان امروز با پیدایش «اینترنت» کوچک شده است و وقتی میگوییم دهکده جهانی ، به معنای کلمه این اتفاق افتاده است. درست در قرنی که ایلان ماسک ها و بیل گیتس ها و حتی امارات بغل گوشمان به «مریخ» و
خبر قتل یا خودکشی و یا بر فرض محال مرگ طبیعی آزاده نامداری بار دیگر جامعه ایرانی را شوک زده کرده است و از آنجا که این خبر مرگ مصادف شده است با امضای قرارداد «ترکمنچاینا» جمهوری اسلامی با چین،