چپ آمریکا عقلش را از دست داده !
این نتیجه گیری یک گزارشگر معروف آمریکایی است که خودش چپ و ضد ترامپ است و بویژه به خاطر افشاگری هایش در باره نفوذ پشت پرده بانک مخوف گلدمن_ساکس مشهور شده است. او در مقاله اش (لینک مقاله پایین پست درج شده است) تشریح میکند که چگونه جو رسانه ای آمریکا به سمتی رفته که حرف حساب دیگر تحمل نمیشود، چون هر دو طرف هر نوع تلاش برای یک ارزیابی متعادل را خیانت محسوب و در نطفه خفه میکنند. او چندین مورد را شرح میدهد که روزنامه نگاران صرفا به خاطر انعکاس واقعیات به نژاد پرستی متهم شده و شغلشان را از دست داده اند. شاید جالبترین نمونه مورد «لی فانگ» ـ خودش چینی تبار و لیبرال ـ است که با هجمه اتهامات نژادپرستی مواجه و از ترس اخراج مجبور به عذر خواهی شده، صرفا به این خاطر که با یک سیاهپوست که دو فامیلش توسط گنگهای سیاهپوستان به قتل رسیده اند مصاحبه کرده و آن شخص گفته است:
من همیشه از خودم میپرسم چرا «جان سیاهان اهمیت دارد» فقط وقتی یک سفید پوست آن را بگیرد؟ ببین، اگر امشب یک سفیدپوست مرا بکشد این یک خبر ملی میشود، ولی اگر یک سیاهپوست مرا بکشد ممکن است اصلا کسی موضوع را قابل ذکر نداند!
The American Press Is Destroying Itself
عکس خیلی پینک فلویدیه
در آمریکا چپ ها اجازه فعالیت ندارند و چپ در آمریکا جایی برای رشد ندارد و کسی وقتش را در این راه هدر نمیدهد . چپهای آمریکا همه با کار و کوشش ثروتمند شده اند و ایده های خود را کنار گذاشته اند . ولی ما دو گروه شاخص در آمریکا داریم آزادی خواهان و نژاد پرستان آزادی خواهان با مهاجران به آمریکا مشکل ندارند با سیاه پوستان و دگرباشان جنسی دشمنی ندارند با کورتاژ زنها کاری ندارند و برای درون آمریکا سیستم بسیار خوب و نمونه ای در جهان میباشند اما گروه نژاد پرستان که با آمدن ترامپ سر بلند کرده اند انسانهای ضد بشر ضد زن ضد سیاهپوست ضد مسلمان ضد مهاجر ضد دگرباشان و در مجموع انسانهای خطرناکی هستند و از خارجی ها با وجود اینکه اجداد خودشان هم مهاجر و خارجی بوده اند بشدت متنفرند . همه این ها که گفتم در سیاست داخلی آمریکاست در سیاست خارجی سالهاست هر دو گروه آزادیخواه با نام دموکرات و جمهوری خواه که امروزه بشدت نژاد پرستی خود را فاش کرده اند تقریبا پرونده سیاهی دارند برای نمونه چه ریگان جمهوریخواه باشد و چه اوبامای دموکرات هردو پنهانی برای جمهوری اسلامی کیک و پول میفرستند یا این آخری که بارها و بارها التماس کرده با آخوندها به مذاکره بنشیند مذاکره هم یعنی آشتی که تا امروز هم آخوندهای زرنگ زیر بار این حقه و کلک نرفته اند چون میدانند در این معامله سرشان کلاه بزرگی خواهد رفت . نتیجه اینکه اگر کسی کمی آگاهانه به مسائل آمریکای امروز نگاه کند براحتی میفهمد که برای درون آمریکا دموکراتها بهتر هستند و برای سیاست خارجی هیچکدام خوب و قابل اعتماد نمیباشند . بااحترام سیاوش لشگری