مجتهدی که لامپ فلورسنت قورت داده بود
مؤلف محترم کتاب بلوغ الامانی فی حیاة الایروانی آقای حشمت الواعظین نوشته است: برای من نقل کرد جناب آقای حاج آقا موسی ایروانی که مرحوم والد(آیت الله میرزا علی ایروانی) درپاسخ یک روحانی که انگیزه دائم الذکر بودن او را پرسیده بود چنین فرمود:
خاطره بسیار شیرینی از مرحوم محدث بزرگ شیخ عباس قمی در نجف اشرف مشاهده کرده ام که هرگز از یاد من نرفته و آن این است که: در یکی از شبهای تاریک هنگامی که از یکی از کوچه های تاریک نجف عبور می کردم ناگهان متوجه شدم که چراغی از آن سوی کوچه مرتب چشمک زنان خاموش و روشن می گردد کم کم پیش رفته نزدیک آنجا شدم دیدم که این نور از آن محدث بزرگوار مرحوم شیخ عباس قمی است که با قلبی پاک مشغول ذکر است و همین که لب را باز می کند نور ظاهر و وقتی لبها روی هم قرار می گیرد خاموش می شود!
دیدن این منظره زیبا و روحانی ازآن مرد الهی سبب شد که من هم این روش را تعقیب نمایم و خدا را شاکرم که مرا برخوردار از این نعمت نموده است!!
(بلوغ الامانی فی حیاة الایروانی ص 230)
توضیح: احتمالا ترانس لامپ فلورسنتش نیم سوز بوده و هی خاموش و روشن میشده.
ذکر کردن همراه با سجده بوده، هنگامی که حضرت آقا سجده میرفته نور لامپ فلورسنت از پشت بیرون میزده عین چراغ راهنمای عقب
کره بزهای حقه باز مثل پشگل دروغ میگن.
کسی که روایتگر این داستان دروغین بوده گفته: من هم این روش را تعقیب نمودم . خدا را شاکرم که مرا برخوردار از این نعمت نموده است!!
تمام امامها و عن بیاها نورانی بوده اند. شیخ عباس قمی هم از طایفه انها بوده و به خاطر این نورانی دیده می شده.
این نور از مشعلی می اید که در جهنم خود شخص شیطان در ماتحت اینها فرو می کند و به همین علت است که نور همیشه از پشت انها می اید.
اگر کسی از عقب انها را ببیند می بیند که مشعل هم کلفت است و هم میخ دار جوری که به این راحتی ها در نمی اید.
بالاخره خلایق را هر چه لایق. فلورسنت حرارتش کم است. مشعل بیشتر به کار این پدر سوخته ها می اید.