تشنج در خاورمیانه: این رشته سر دراز دارد

ماجرای حمله ارتش ترکیه به منطقه کرد نشین شمال سوریه باعث اوارگی و بی خانمانی هزاران غیرنظامی و کشته و مجروح شدن تعداد زیادی گردید.

جنگهای اینچنینی که هدفشان حذف یک نژاد یا جمعیت یا قومی از اقوام است معمولا انتها ندارند و باعث عمیق تر شدن کینه ها و جنگ های فرسایشی میشوند.

شاید این یکی از دلایلی است که امریکا خواست اردوغان را توی چنین باتلاقی بیاندازد. ترامپ چندین بار در توئیت های خود تلویحا گفته که کسانی که از بیرون کشیدن نیروهای ما از منطقه خاورمیانه انتقاد می کنند از اصل ماجرا غافلند.

درگیر شدن ترکیه در سوریه هم به نفع اروپاست و هم به نفع امریکا. ترکیه وقتی درگیر یک جنگ فرسایشی شود دیگر نمی تواند به باج خواهی های خود از کشورهای اروپایی ادامه دهد. ترکیه نیازمند خرید تسلیحات از آلمان، فرانسه، بریتانیا و امریکاست.

سالها بود که احزاب چپ بر این نکته پافشاری میکردند که حضور امریکا در منطقه خاورمیانه دلیل تشنج و کشمکش های خونین است تا آنها نفت این کشورها را به یغما ببرند.

اما امروزه نادرستی ادعای آنها کاملا روشن شده و بسیاری از همین افراد از امریکا شاکی هستند که چرا نیروهای خود را از منطقه بیرون می کشد تا خلا قدرت ایجاد شود.

حالا می فهمیم که ژاندارم خلیج فارس بودن خیلی هم بد نیست بلکه لازمه صلح و آرامش است. چهار دهه است که خلا قدرت باعث بوجود آمدن رقابت تسلیحاتی کشورهای ضعیف منطقه شده و هر کشوری میخواهد نسبت به همسایه ضعیفتر خود اعمال قدرت کند.

البته در آینده ممکن است روسیه کم کم این جای خالی را پر کند و تبدیل به ژاندارم منطقه شود. چیزی که به نفع اسرائیل است. برخلاف تبلیغات مافیای رسانه ای، منافع کشورهای غربی و بخصوص امریکا در تشنج نیست بلکه در ثبات است. همه آن کشورها برای فروش و سرمایه گذاری در خاورمیانه نیازمند تثبیت صلح و آرامش اند.

این تقسیم کاری است که بین امریکا و روسیه انجام شده است. روسیه نقش ژاندارم منطقه را ایفا خواهد کرد و کشورهای غربی مبادلات تجاری خود را با این کشورها دنبال می کنند روسیه هرگز رقیب امریکا نیست بلکه می تواند نقش دستیار و کار چاق کن امریکا را بازی کند زیرا روسیه فاقد تکنولوژی و ظرفیت اقتصادی مناسب برای بازارهای دلارهای نفتی است.