مشروطه یک حزب نیست بلکه راه و شیوه ایرانیانی است که هم به استبداد نه گفتند و هم به حکومت مشروعه
در تمام انقلاب های کلاسیک و مخملی در قرن معاصر، مبارزات مردم به نقطه ای می رسد که نیروهای نظامی و سرکوبگر تصمیم میگیرند اسلحه بر زمین بگذارند و سمت مردم ( شما بخوانید طرف برنده) بایستند. نمونه وطنی چنین
در سال ۷۸ که دانشجویان در کوی دانشگاه به خاک و خون کشیده شدند، نام آن حرکت عظیم را که ترک بر سد جمهوری اسلامی انداخت، جنبش دانشجویی گذاشتیم و در سال ۸۸ وقتی برای رهایی از هیولای احمدی نژاد
پس از کشتار سال ۸۸ و به خاک و خون کشیده شدن مردم خبر آمد: اراذل و اوباشی که مدتی قبل تر توسط رژیم شناسایی شده بودند و به عنوان گنده لات آفتابه بر گردنشان می انداختند و در شهر
جوانان غیور ایران که در هر کجای این جغرافیای مصیبت زده هستند، باید بدانند نباید در خانه ها بنشینند و به هشتگ زدن اکتفا کنند. خبر رسانی و هشتگ زدن بماند برای خارج نشین ها! امروز سکوت هر شهر و
تا همین هفته پیش جنایتکاران و بی شرمان جمهوری اسلامی خوشحال بودند که پروژه جانشینی مجتبی به خوبی پیش میرود اما از دیشب بیت رهبری به عزای آرزوهای بربادرفته پدر و پسری نشسته است که خوابهای طلایی می دیدند و
تمام بدنم گلوله آتش است. از صبح تا شب گریه میکنم و زمان و زمان و خدا و پیغمبر و این دین کثیف و این انقلاب تباه و در آخر پدران و مادران گوساله خویش را سزا می گویم اما
ملت ایران از قومیت های مختلف و افرادی با مذاهب و عقاید گوناگون تشکیل شده است و همین رنگین کمان زیبا ایران ما را تا کنون زنده نگاه داشته است. اینکه در تظاهراتها مردم شعارهای مختلفی بدهند و خواسته های
مشاوران اسلیپی جو وارد زیر زمین کاخ سفید شدند و او را از خواب بیدار کردند. اسلیپی جو با همان زیر شلوار راه راه پارچه ای که بتن داشت روی تخت فنری نشست و پرسید: خبر تازه چی دارید؟ برجام
