طالبان

درمقاله زیر (انگلیسی) شرح داده میشود چگونه طالبان و متحدانش (پاکستان و چندین گروه جهادی، شامل القاعده) در خفا ازمدتها پیش یک عملیات کاملا حساب شده نظامی را طراحی و تدارک و بلافاصله پس از اعلام خروج نیروی های آمریکا

در ویدئو «محاکمه» و تیرباران سرباز دولت چند ثانیه طول میکشد، یک جمله کیفرخواست «چرا تسلیم نشدید» و یک کلمه حکم «مرده کُن!» اجرا هم چنان قاطعانه بود که نزدیک بود یک خودی را هم آن پشت بزنند!

برای دانشجویان دهه هفتاد شعار مرگ بر طالبان چه کابل چه تهران شعار آشنا و معناداری است. آن روزها خاتمی تازه آمده بود و روزنامه های زنجیره ای اصلاح طلبان هر روز چاپ میشد و به طور خلاصه امیدی در

زنان شهر شبرغان در شمال افغانستان هدف از سلاح در دست گرفتن علیه طالبان را محافظت از آرزوهای ۲۰ ساله خود و جلوگیری از محصور شدن دوباره در خانه‌ها دانسته‌اند.

درگیری‌های نظامی میان طالبان و نیروهای دولتی افغانستان بیشتر شد. با آغاز خروج نیروهای آمریکایی و ناتو از افغانستان این درگیری‌ها شدت بیشتری گرفته است. در روزهای اخیر ولایت‌های لغمان، زابل، غور و هلمند شاهد چنین درگیری‌هایی بودند و خبرهایی از سقوط برخی مناطق به‌دست طالبان منتشر شده است.

رهبر حزب وحدت اسلامی نوین افغانستان پنج سال گذشته را از مرگ‌بارترین سال‌ها برای هزاره‌های این کشور دانسته. بنا به گفته عباس ابراهیم‌زاده، این قوم در معرض شدیدترین حمله‌ها قرار گرفته است.

انگیزه این نوشته رویدادهای جاری در افغانستان و انتشار یک مصاحبه با زلمی خلیلزاد ـ نماینده ویژه آمریکا برای «تفاهم» در افغانستان ـ است. در این مصاحبه پرسشگر (آلمانی) یکی پس از دیگری سوالات دقیق مطرح میکند، و خلیلزاد یکی

وزیر خارجه آمریکا می گوید: ایران دوباره به نقطه گریز برای ساخت سلاح اتمی نزدیک می‌شود بلینکن در مصاحبه‌ای با رادیو ۴ بی‌بی‌سی که روز پنجشنبه ۱۶ اردیبهشت‌ماه منتشر شد درباره مذاکرات وین گفت: ما جدیت هدف از لحاظ نیاز به بازگشت

چند ماه دیگه رو تصور کنید که ارتش آمریکا از افغانستان بیرون رفته و “میدان” بر کابل هم (از طریق فاطمیون و احتمالا طالبان) تسلط مطلق پیدا کرده!