سیاست

دیروز سخنرانی آقای رضا پهلوی را گوش دادم و از مقایسه «صدام» با سران جمهوری اسلامی خوشحال شدم. این مقایسه یعنی رضا پهلوی خوب میداند که ایران «اشغال» شده است و همانگونه که چند سال پیش خودش گفت، باید ایران

یکی از فرازهای مهم سخنان شاهزاده رضاپهلوی در کنفرانس خبری خود در روز ۱۳ خرداد ۱۴۰۱ خطاب به سرکوبگران رژیم جمهوری تروریستی اسلامی؛ از این قرار بود «روی اسب بازنده شرط نبندید. فکر نکنید که با مامور بودم و معذور

هموطنان خارج از کشور منتظر چه هستید؟ اینها رو انجام بدید شاید شاهزاده هم قدم دوم رو برداشت. عرضه انجام یکی از اینها رو هم ندارید؟ بعد انتظار دارید شاهزاده رهبر چنین بی عرضه ها یا افراد مسؤلیت ناپذیری بشه؟

جناب ف.م.سخن از آن گروه فعالان ونویسندگانی است که سعی در انصاف دارند. از آنجا که ایشان خود را یک جمهوری خواه می پندارند؛ سعی دارم بطور کوتاه مطلب اخیرشان با عنوان “خرد جمعی در «جنگ تن به تن» با

سخنان امروز شاهزاده رضا پهلوی، خوشبختانه بر خلاف گذشته که سخنان ایشان حالت کلی گویی داشت، به نکات مشخص اشاره می کرد که خود جای سپاس دارد. من در اینجا به یک نکته از سخنان ایشان می پردازم و آن

آبادان غرق خون است. هیچ فرقی میان سربازان صدام باسپاهیان خامنه ای نیست!

ز درد می دل زهاد با صفا نشود که چشم آبله روشن به توتیا نشود پس از فراق، قلم نیست بر شکسته دلان چو نی جدا ز شکر گشت بوریا نشود جدا فتاده ام از کاروان در آن وادی که

هیچکس از مردم روسیه بیش از پوتین متنفر نیست: او نفت و گاز دارد، پس نه به آنها نیاز دارد و نه آنها را میخواهد. او خوشنود از این است که آنهایی که میتوانند بروند، آنهایی هم که نمیتوانند بمیرند!