مشروطه یک حزب نیست بلکه راه و شیوه ایرانیانی است که هم به استبداد نه گفتند و هم به حکومت مشروعه
حالا کم کم مردم فهمیده اند چه کلاه گشادی به سرشان رفته اما هزار افسوس که این ملت بجای اینکه یقه خامنه ای الدنگ را بگیرند، شکایت را به خدا و پیامبر و امام زمان برده اند. عده ای هم پلاکاردی از فرمایشات مقام رهبری را درباره فواید بورس تهیه کرده اند و با خود به خیابان آورده اند که شاید حکومت بخاطر گل روی مقام رهبری دلش به حال اینها بسوزد و اصل سرمایه اینها را پس بدهد.
رفتار گروهی از ایرانیان مسلمان، به ویژه با هممیهنان زرتشتیشان، آنچنان رفتاری ست که میپندارید ناخودآگاه، بخاطر پذیرفتن دین مهاجمان، عقدهای همچنان درونشان خانه دارد که با دیدن آن دیگرانی که تاب مقاومت در برابر مذهب دشمن داشتند، سر باز میکند!
گفته شده است بارها اینکه، پس از بر انداختن حکومت فقیه، این مردم خواهند بود که در همه پرسی آزاد وسالم، راه آینده خود و کشور خود را بر خواهند گزید، اما اکنون طرح موضوع جمهوری یا پادشاهی مشروطه مرا از یک طرف یاد این مثال قدیمی می اندازد که « یکی را به ده راه نمی دادند، سراغ خانه ی کدخدا را می گرفت»
در طول ۱۴۰۰ سال اخیر، تنها در پانصد سال اخیر و بعد از سلسله صفویان بوده که مذهب شیعه، به عنوان مذهب رسمی کشور شناخته شده است. در ایران تا حدود دویست سال که خلفای عباسی بر ایران حکمرانی می
به محض ورود به بازار بزغاله های بسیاری را دیدم و دانستم که آنها همان اهل بازار هستند وحشت مرا فرا گرفت. فقط دو نفر را به صورت انسان مشاهده نمودم یکی آقا سیدجعفر ساعت ساز که شغلش تعمیر و فروش ساعت بود و دیگری شغلش ترمه فروشی اما بقیه همگی حیوان بودند. در حالی که می رفتم از ترس عبای خود را روی سرم کشیدم تا کسی را نبینم. ولی از از دیدن پای افرادی که از کنارم می گذشتند وحشت می کردم تا اینکه نزدیک حمام شاه رسیدم و احساس کردم که از ترس دیگر قادر به حرکت نیستم. به مدرسه بازگشتم استادم آقای سیدمحمدرضا خراسانی (ره) مرا دید و گفت: چه پیش آمده است؟ دعوا کرده ای که رنگ صورتت تغییر کرده؟
سالهاست که آخوندهای مرتجع در ایران روی منبرها و رسانههای حکومتی به اشاعهی خرافات مشغولند و هر مزخرفی را از لابلای کش تنبانشان درمیآورند و چون یک کاسهی مسموم به خورد پامنبریهای ناآگاه خودشان میدهند. این لاطائلات که در قوطی