کرامات آخوندها

تا بحال نزدیک دویست داستان مختلف از مجتهدین شیعه را  از روی کتابهای خودشان برای شما نقل کرده ام ولی برخی از این ماجراها واقعا خیلی خنده دار و مضحک است. مثلا داستان زیر یکی از آنهاست. قبل از پرداختن

واقعا این آخوندها در مزخرف گویی و پدرسوخته بازی بی نظیرند و الحق شایسته گرفتن جایزه اسکار در جفنگ گویی هستند. نمونه اش حرفهای خنده دار آیت الله شیخ جعفر شوشتری است. مرحوم آیت الله شیخ جعفر شوشتری رحمه الله

در حالات حضرت آیت الله مرحوم علامه حاج شیخ مهدی مازندرانی (استاد روح الله خمینی)  آمده است: آن بزرگوار هر وقت در خودشان احساس غفلت و گناه میکردند همراه با پسر و خادمش به خارج از شهر و باغات و

یکی از عالمان ربانی و اهل باطن و صاحب مقامات عالیه و علوم الهیه، مرحوم آیت الله حاج شیخ علی اکبر الهیان تنکابنی (متوفای 1380 قمری) دایی مرحوم آیت الله حاج شیخ مجتبی قزوینی خراسانی بوده است. آیت الله خزعلی

روزی مرحوم  آیت الله سید حسن مدرس مشغول تدریس بود یکی از  طلبه ها به محضر ایشان آمد و سلام کرد و نشست. آیت الله مدرس به آن طلبه خیلی احترام کرد.  طلاب دیگر تعجب کردند و با خود فکر

آخوندها در طول سالیان دراز خودشان را بعنوان “علما” و “مردان خدا” و طبقه ای برتر در میان توده ها جا زده بودند و همین باعث شده بود که تا همین چند سال پیش هر وقت آخوندی را می دیدیم

آیت الله حاج سید جمال الدین گلپایگانی فرمودند: روزی برای زیارت اهل قبور به قبرستان وادی السلام در نجف اشرف رفته بودم. هوا بسیار گرم بود و آفتاب بسیار شدید و سوزان بود. رفتم زیر سایبانی که روی یکی از

روزی یکی از عاشقان عبا عبدالله الحسین(ع) برای عیادت مرحوم علامه امینی که در منزل شخصی ایشان در پیچ شمیران بستری بود می رود. علامه امینی سخت مریض بود و به پشت خوابیده بود. آن شخص ضمن احوالپرسی و صحبت

آیت الله العظمی حاج شیخ محمد تقی بهجت فومنی در دورانی که در عتبات حضور داشتند بسیار به مسجد سهله می رفتند و شبها تا صبح عبادت میکردند. یک شب که بسیار تاریک بود و چراغی در مسجد هم روشن

فرزند مرحوم علامه امینی نقل می کند: وقتی پدرم را دفن کردیم مرحوم علامه بحرالعلوم امد و به من تسلیت گفت. سپس فرمود: ” من در این فکر بودم ببینم مولا امیرالمومنین علی (ع) چه مرحمتی در مقابل زحمات و