نویسنده: csomeb

پس از کشتار خونین مردم بی دفاع ایران در آبان ماه ۹۸ و ساقط کردن هواپیمای اوکراینی که اکثر مسافرانش هم ایرانی بودند، حکومت یزید زمان فورا به جای آب، اینترنت را قطع کرد و اذهان عمومی هم به جای

باز محرم دیگری آمد و جمهوری اسلامی درست در شرایطی که مردم دسته دسته میمیرند، میخواهد همچنان دکان دین فروشی اش باز باشد تا توده های ابله و بیچاره خدای ناکرده پشتشان باد نخورد و فراموش نکنند چقدر بوی گند جوراب و عرق مخلوط شده با گلاب و نعره های الاغ های طویله ولایت خوب و «معجزه گر» است.

سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو)، راه‌آهن سراسری ایران را در فهرست «میراث فرهنگی ملموس» خود ثبت کرد. در نشست یکشنبه سوم مرداد ۱۴۰۰(۲۵ ژوئیه ۲۰۲۱)، چهل و چهارمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو که پس از

مردم در طول این سالها شعارهای مختلفی داده اند اما ۳ شعار بیش از همه سران حکومت و به ویژه حسین شریعتمداری، کرکس ولایت در روزنامه کیهان اشغالی را سوزانده است: نه غره نه لبنان جانم فدای ایران که سیاست

وقتی نوجوان بودیم این طلاها و کاپ های ورزشی و جوایز جشنواره ها برایمان دنیایی ارزش داشت اما کمی بزرگتر که شدیم، فهمیدیم گرفتن این تکه حلبی ها هم میتوانند دشنه ای شوند در قلب مردم! میخواهم صد سال سیاه

شهبانوی نازنین، خانم فرح پهلوی، خدمات شما به فرهنگ ایران از ذهن هیچ ایرانی میهن پرستی هرگز پاک نخواهد شد و پس از مرگ شما هم تا ابد مردم مهربان ایران قدردان زحمات شما در رابطه با فرهنگ ایران خواهند

فیلم ۱۰ دقیقه ای که خامنه ای به مناسبت خیزش مردم خوزستان منتشر کرده است با سخنرانی های معمول او در زمان های مشابه اینبار کمی فرق دارد. برای درک این موضوع که چرا خامنه ای اینبار ماست هایش را

رژیم جمهوری اسلامی یک حکومت مذهبی است و سالهاست با داستان سرایی و دروغ بافی ذهن های مردم را مسموم کرده است. ۴۳ سال گذشت تا بفهمیم در داستان شاه و خمینی چه کسی دیو واقعی بود و چه کسی

الگوی غلط انقلاب ۵۷؛ جمهوری اسلامی نظام شاه نیست! بزرگترین خطایی که در طول این ۴۳ سال سیاه مردم مرتکب شده اند این است که فکر میکنند فرمول هایی که نظام شاهنشاهی را _ فارغ از نتایج وحشتناکش_ سرنگون کرد

پیشاپیش از ملت «قهرمان» پرور ایران پوزش می طلبم که تیتر اینگونه غیر ادبی و لخت و تکان دهنده است. بالاخره باید یک روز این حرف را بر زبان می آوردم و از زیر سایه کتیبه ها و دیوان های