7 thoughts on “چرا این بار اصلاح طلبان درمورد انتخابات مثل سابق کولی بازی درنمی آورند؟”
دیدگاهها بسته شدهاند.
مشروطه
مشروطه یک حزب نیست بلکه راه و شیوه ایرانیانی است که هم به استبداد نه گفتند و هم به حکومت مشروعه
مشروطه یک حزب نیست بلکه راه و شیوه ایرانیانی است که هم به استبداد نه گفتند و هم به حکومت مشروعه
دیدگاهها بسته شدهاند.
چرا این همه کار اقناعی در تمام ادوار جواب نداد و به یک باره گویی مشکل «خود بخود» حل شد؟ اگر جواب «زیربنایی» میخواهید در یک کلمه: تحریمها!
اگر خاطرتان باشد من یک بار در بالاترین توضیح داده بودم که چرا وقتی در ایران شیر نفت را بچرخانید در حوزه هایی اثر میگذارد که به عقل جن هم نمیرسد (حتی آنهایی که خودشان به عنوان جایگزین اقتصاد نفتی مطرح میشوند).
اگر میخواهید اصولگرایان و حتی سپاهی ها هم تغییر موضع بدهند راهش چیست؟ شیر گاز! سیستم ایران اکنون بیش از اینکه نفت محور باشد گاز محور است (حدود ۶۰ در صد گاز و ۴۰ درصد نفت، آن هم قبل از تحریمهای نفتی). مقاله «پارس جنوبی» مرا به خاطر بیاورید: با یک عملیات میتوان تمام موانع «سیاسی» در ایران را برطرف کرد…
مونتی جان شیر پتروشیمی از یاد نرود که بخش مهمی از درآمد رژیم را تشکیل میدهد.
بله، ولی پتروشیمی خوراکش از همان میادین گازی می آید. من همواره تلاشم این است که زنجیره را دنبال کنم به ریشه ها برسم (تا همان جا را بزنم)
در مورد انتخابات من حدس میزنم اینجوری خواهد شد:
– شرکت در انتخابات بسیار کم خواهد بود
-جلوی چند تا صندوق رو با آوردن اوباش اتوبوسی شلوغ میکنند و از همون فیلم میگیرند
-وزارت کشور اعلام میکنه آمار شرکت کنندگان از انتخابات به خاطر مرگ سلیمانی و تحریمها از قبل هم پرشور تر بوده (مثلا ۷۰ درصد)
-دستگاه تبلیغات رژیم (رسانه ها, سایتها, داریوش سجادی ها و…) تو چند هفته انقدر تبلیغ میکنه ۷۰ درصد که کم کم خودشون هم باورشون میشه
-ظریف هم با استناد به همین آمار با وقاحت تو چشم همه مصاحبه گرهای خارجی نگاه میکنه و همین دروغ رو به خورد مصاحبه شوندگان خارجی میده
نتیجه: تشت رسوایی اینها خیلی وقته از روی بام افتاده و دیگه از گفتن هیچ دروغ شاخ داری ابا ندارند
سکوت اصلاح طلبان در این مقطع دستوری است که از بالا به آنها رسیده است. کاملا با شما موافقم. بدون شک یک تغییر اساسی مهندسی شده اتفاق خواهد افتاد که اصلاح طلبان (چپگراها) در آن سهم و نقش خواهند داشت. وزارت اطلاعات سپاه می خواهد برای «حفظ نظام» چیزی به اسم جمهوری ایرانی تشکیل بدهد از دخالت در کشورهای همسایه دست برمی دارد و با آمریکا دوستی حداقلی ایجاد می کند. سیستم با همان آرایش باقی می ماند اما ظاهر آن قابل پسند می شود. یک دیپلماسی پیچیده تر. اینم حدس من!..
صنوبر عزیز، چنین سناریویی فعلا در دستور کار نیست، برعکس مرکزقدرت تازه به سمت این میرود که نیروهای «جوان» انقلابی را سر کار بیاورد.
شما خودتان را جای خامنه ای یا سپاه بگذارید: حتی اگر قصد تغییر جدی (حالا به هر سمتی) داشته باشید خوب این را بانیروهای خودی انجام میدهید، چرا به یک عده شارلاتان اعتماد کنید؟
امثال روحانی و ظریف یک سری شیاد هستند که نقششان فیلم بازی کردن برای خارجی ها بود، آنها هم که جواب دادند We are not amused
و اما نقشه اصلاح طلبان خیلی ساده است، هیچ چاره دیگری هم ندارند (من چندین ماه پیش توضیح داده بودم): با این کارنامه دولت روحانی اینها در آزادترین انتخابات هم شانسی ندارند، پس روغن ریخته را نذر امامزاده میکنند و در رسانه ها حرف از تحریم میزنند (اگر چه چراغ خاموش شرکت میکنند) تا شکستشان را توجیه کنند. امیدشان هم این است که اگر زمانی در صحنه جهانی تغییری حاصل شد و دوباره به خدمات گروهی که خوب «پشتک میزنند» نیاز پدید آمد وارد بازی بشوند، آن موقع تبلیغشان این خواهد بود که «دیدید که آن بار که انتخابات تحریم شد کار به دست چه تند روهایی افتاد؟»
«سیاست» در ایران انقدر ساده است که در اصل ملال آور است، اگر ما خودمان بافرضیه های پیچیده جالبش نکنیم…
البته این قضیه را می توان از زاویه امنیتی هم دید:
جمهوری اسلامی خیلی از هیجانی شدن جامعه وحشت دارد مخصوصا در این دوران که ناراضیتی مردم در اوج است.
رژیم می ترسد از برگزاری انتخابات رقابتی زیرا هر آن ممکن است منجر به شورش شود و یا لااقل مردم بهانه ای برای شورش کردن بدست بیاورند.
درنتیجه رژیم تصمیم گرفته از خیر برگزاری انتخابات رقابتی بگذرد.
درعوض به انتخابات مقاربتی راضی شده!